شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

همان خانه

 

 

صفی یزدانیان: دیشب برای اولین بار پلّه‌ی آخر را در اکران عمومی دیدم. این بار با دیدن نماهای بیرونی خانه‌ی خسرو و لیلی، و با این آگاهی پیشینی که این همان خانه‌ی لیلای مهرجویی‌ست، فکر کردم دانستنِ یکی بودن این خانه‌ها، تا چه حد می‌تواند معنایی به کل اثر بیافزاید و تا کجا تنها نکته‌ای بیرون از متن است. ناگهان احساس کردم که هر آگاهی که از بیرون اثر هنری بیاید، خود به خود تبدیل به جزئی از متن می شود. و این نکته، چنان که گفتم، تنها یک حس و یک فرض است، تا حکم. نمی‌دانم. تنها می‌دانم که حالا این زوجِ بی‌فرزند دیگر را در همان خانه، به چشمی تازه نگاه می‌کنم.

 

ـــــ عنوان را نویسنده‌ی وبلاگ به نوشته‌ اضافه کرده.

  
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩۱