شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

اميد به آينده و باقي قضايا ...


• پايان هاليوودي
«پايان هاليوودي» فيلم افتتاحيه ي جشنواره ي كن 2002 ، شروع تازه يي براي «وودي الن» به حساب نمي آيد، فيلمي در مذمت تهيه كنندگان هاليوودي و نيز درباره ي اين كه هنوز هنرمنداني در هاليوود پيدا مي شوند كه حرف حساب سرشان مي شود و دوست دارند كار كنند. فيلم اما به رغم اين چيزها فقط مهم است، وگرنه فيلم ماندگاري نيست. حرف هايي كه «الن» در فيلم مي زند نيش هايي هستند، اروپايي پسند. خود «الن» درباره ي نيش و كنايه هاي فيلم گفت فرانسوي ها فكر مي كنند او روشنفكر ست چون عينك مي زند و فيلم هايش را هم همه دوست ندارند و نمي فهمند. با اين همه، «الن» را نمي شود دوست نداشت . هر چيزي را او كه مي سازد بايد ديد. . .

• پيانيست
«پيانيست» همان چيزي ست كه بايد از يك استاد توقع داشت. «رومن پولانسكي» هفتاد ساله هم نخل طلاي كن را به دست آورد و هم از جوايز «سزار» و «بافتا» بي نصيب نماند. فيلم درخشان او در كلي ترين شكل ش درباره ي يك هنرمند ست كه مي ماند چون بايد بماند. استاد هفتاد ساله همه ي آن سياهي ها و بدبيني ها را كنار گذاشت و فيلمي ساخت در ستايش اميد. «پيانيست» شايد داستان زندگي «اشپيلمن» باشد اما داستان همه ي هنرمندهايي هم هست كه با ماندن شان اميد مي دهند، داستان خود استاد هم هست كه به رغم همه ي سال هاي سياهي كه پشت سر گذاشته، هنوز به آينده اميدوار است...

•جنگ هاي ستاره يي
«حمله ي همسان ها» را اگر دوست داريد دليل اش اين ست كه شيفته ي كارهاي «جورج لوكاس» هستيد وگرنه لابد دوست نداريد داستان هاي خيالي را تماشا كنيد. «حمله ي همسان ها» بسيار سرزنده تر، كامل تر و به لحاظ بصري قوي تر از «تهديد شبح» يعني قسمت قبلي بود. «جنگ هاي ستاره يي» رسما درباره ي اين بحث مي كند كه يك جمهوري چگونه مي تواند رو به شرارت و بدي بياورد و اين قسمت دوم قرار است تكليف ش را روشن كند كه بدها چه كساني هستند و بدي شان چيست. «حمله ي همسان ها» فقط سرگرمي نيست، تاملي است درباره ي مفاهيمي كه ظاهرشان گاهي هراس آور مي شود. «جورج لوكاس» يك انديشمند واقعي است. . .

  
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ فروردین ۱۳۸٢
برچسب‌ها :