شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

هشت زن و طعم شکلات های فرانسوی ...

 

... چند روز پیش داشتم فیلم « هشت زن » ساخته ی « فرانسوا اوزون » را برای بار چندم (بار چندم ؟) می دیدم.مثل دفعه های فبل فیلم هنوز سرپا بود و از دیدن ش حسابی کیف کردم.اصولا این جور فیلم ها که ترکیب چند ژانر هستند چیز جالبی از آب درمی آیند.فیلم اوزون هم یک موزیکال خوشگل است و هم یک فیلم جنایی که داستان جمع و جورش را خیلی خوب تعریف می کند و به نظرم اصلا از نفس نمی افتد.به نظرم این مساله از آن چیزهایی ست که نمی شود خیلی ساده ازش گذشت.اوزون با یک خانواده ی به شدت جذاب روبروست : آدم هایی که یکی از یکی جالب ترند و حرف هاشان و رفتارشان به شدت دیدنی ست.خب ، تکلیف ما هم که معلوم ست : زل زده ییم به تصویر و فقط نگاه می کنیم.یکی از بچه ها بعد از این که فیلم را دیده بود می گفت درهم تنیده شدن این ژانرها باعث شده فیلم چیز جذابی نشود اما به نظرم او داشت اشتباه می کرد.پایه ی فیلم اصلا روی همین بنا شده که در همان لحظه یی که فکر نمی کنی تو را غافلگیر کند.شخصا با این که می دانستم فیلم موزیکال ست اما بار اولی که نشستم به تماشایش از دیدن آن رقص اول و آوازی که خوانده شد حیرت کردم.طبیعی بود که از خودم بپرسم یعنی این آوازها ادامه هم دارد ؟ و خب ، داشت.اتفاقا آوازهای فیلم به شدت درست هستند ( من البته فرانسه نمی دانم و فقط براساس زیرنویس انگلیسی می گویم ) و همان جاهایی خوانده می شوند که درست ست.ضمنا خارج از فیلم و در حقیقت داستان فیلم هم نیستند و به آن چیزی که فیلم نامه نویس ها اسم ش را گذاشته ند روند داستان هم کمک می کند.

به نظرم « هشت زن » را اگر ندیده یید حتما بروید دنبال ش و ببینید.اما به هر نسخه یی از فیلم هم راضی نشوید.فقط یک نسخه‌ ی خوش تصویر و خوش صدا می تواند خوشمزه گی این فیلم را که یک جورهایی مزه ی شکلات های فرانسوی می دهد به آدم منتقل کند.شکلات های فرانسوی را که تا حالا خورده یید ؟ فیلم آقای اوزون چیزی کم ندارد از آن طعم بهشتی ...

 

  
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٩ آبان ۱۳۸٢
برچسب‌ها :