شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

دايره‌‌‌‌ی‌بسته‌

اين حرف هاي خسرو نقيبي را بخوانيد . شايد نگاه او به سينماي جعفر پناهي با نگاه من يكي نباشد ،‌اما اين دليل نمي شود كه حرف هايش را اين جا ننويسم :

فرمي كه امشب ميان خبرنگاران براي ارزيابي فيلم دايره توزيع شد آن قدر جهت دار بود كه حتا از چشم ساده ترين افراد هم پنهان نماند. سوالاتي كه مبنايش بد بودن دايره بود و پاسخ هاي چهار گزينه اي اش همه براي محكوميت پناهي ...
وقتي قرار است يك فيلم اين گونه مورد بي مهري(؟) قرار گيرد، اصرار براي نمايش هاي اين گونه در چيست؟ مطمئن باشيد معاونت سينمايي راه درازي را در پيش دارد تا بتواند به دوران درخشان سيف الله داد برگردد.
دايره در ديدار مجدد پس از دو سال هنوز سر پا است. اثرگذار و پويا با تمام معيارهاي يك فيلم برجسته و فراتر از استانداردهاي سينماي هنري ايران. فيلم در فيلم نامه ضعف هايي دارد اما اين دليل نمي شود كه بتوانيم چشم بر كارگرداني بي نقص و تصوير تحسين برانگيز پناهي از تهران امروز ببنديم. دايره كهنه نخواهد شد. حال چه امروز نمايش اش دهند، چه چندين سال بعد. نظرهاي حاضرين در سالن بسيار متفاوت بود. اين تاخير دو ساله و كنجكاوي هاي پشت فيلم همه را متقاعد كرده بود كه دايره كار عجيبي خواهد بود. اگر كسي امشب از فيلم خوش اش نيامده، مطمئنا به خاطر اين انتظار -شايد بي جا- بوده است. دايره بايد در جايگاه خودش ديده شود كه اگر چنين شود آن وقت مي توان در ميزان خوبي و بدي اش بحث كرد. تا آن روز، شايد خيلي نگاه ها هم عوض شود...   
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ شهریور ۱۳۸۱
برچسب‌ها :