شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

جشن ششم و چند نكته ...


اين كه داوران ششمين جشن خانه ي سينما در يك اقدام دسته جمعي جايزه ي بهترين كارگرداني را به ابراهيم حاتمي كيا داده اند ؛ دست كم براي من مسرت بخش است . همان خبري كه دوست داشتم روز آخر جشنواره ي فيلم فجر بشنوم كه به سينماي مطبوعات رفته بودم تا آخرين فيلم را هم تماشا كنم . آن روز ـ و در واقع آن شب ـ ديدم كه داوران جشنواره در يك اقدام دسته جمعي ارتفاع پست را ناديده گرفته اند . سياست هاي جشنواره ي فيلم فجر هميشه عجيب و غريب بوده اند ؛ يك بار عطاءالله مهاجراني گفت كه جشنواره ي فيلم فجر ويترين سياست هاي معاونت سينمايي است . به نظرم اين حرف آن قدر جدي است كه هيچ جوري نمي توان ناديده اش گرفت و اصلا بايد بر اساس اين حرف به جشنواره نگاه كرد . جشنواره ي سال پيش اما تناقض هايي را هم آشكار كرد . مثلا اين كه خانه اي روي آب عمده ي جوايز را از آن خود كرد ( مهم ترين اش جايزه ي بهترين فيلم بود ) اما براي دريافت پروانه ي نمايش دچار مشكل شد . آيا سياست هاي معانت سينمايي اين قدر سريع تغيير مي كنند ؟ يا جايزه ي بهترين فيلم از نظر مردم كه به ارتفاع پست رسيد اما در ميان انتخاب هاي داوران اثري از آن نبود . به همين دلايل است كه بايد جشن خانه ي سينما را بيشتر از جشنواره جدي گرفت . اين جا صنف هاي زيادي هستند كه داوري مي كنند ؛ شش هفت نفر نيستند و نظرشان كارشناسي تر است . عجيب تر از همه اما به نظرم كاري است كه دوستان عزيزم در انجمن منتقدان سينماي ايران كرده اند . وقتي در روزهاي جشنواره قرار بود دوستان بهترين فيلم را انتخاب كنند همه با ذوق و شوق فراوان از من ، ترانه ، پانزده سال دارم حرف مي زدند اما حالا انگار نظرها عوض شده است . راست اش را بخواهيد من از فيلم ترانه بدم نمي آيد ، فيلم خوبي است اما وقتي بعد از دوبار تماشايش مي كنيد هيچ تازگي ندارد . نمي دانم دوستان عزيزم اين كه براي داوري آن را تماشا كرده اند نظرشان عوض شده يا دفعه ي قبل زيادي ذوق زده بوده اند . همين كارها را مي كنند كه پشت سر منتقدان حرف در مي آورند . قبول نداريد ؟
  
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٢ شهریور ۱۳۸۱
برچسب‌ها :