شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

کنارآمدن با دردهای جسمی...

    ... کنارآمدن با دردهای جسمی، آن‌گاه که بیش از پیش به درازا می‌انجامند، بی‌شک یکی از دشوارترین کارهاست. فطرت‌های قهرمانی رویاروی درد برمی‌خیزند، می‌کوشند آن‌را انکار کنند و دندان به هم می‌فشارند؛ درست به شیوه‌ی رواقیونِ رومی، امّا کردار هرچه هم که زیبا باشد، ما بدان گرایش داریم که بر اصالتِ چیرگی بر درد تردید ورزیم. من، به‌نوبه‌ی خود، همواره با دردهای شدید در آن زمانی به بهترین وجه کنار آمده‌ام که به مقابله با آن‌ها برنخاسته، بلکه خود را به آنان واگذار کرده‌ام؛ درست همان‌گونه که انسان خود را تسلیمِ مستی، یا ماجراجویی می‌کند.

برگرفته از نامه‌ی هرمان هسه به گئورگ راینهارت، فوریه‌ی ١٩٣٠

در کتابِ در ستایشِ سالخوردگی (نوشته‌هایی از هرمان هسه)، ترجمه‌ی پریسا رضایی، انتشاراتِ مُروارید، ١٣٨٨

   بعدِ تحریر:  ندیده بودم این در ستایشِ سالخوردگی را. اسمش را از علی لطفی شنیدم و خودِ کتاب هم شد هدیه‌ای از دوست. بعد، وقتی کتاب را دست گرفتم، همین صفحه باز شد: ۶۶. کنارآمدن با دردهای جسمی؟ این‌یکی را خوب می‌فهمم...

  
نویسنده : محسن آزرم ; ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩