شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

دختری که هنوز با او آشنا نشده‌ای...

Writers' rooms: David Lodge

   ... و دختری که هنوز با او آشنا نشده‌ای، دختری که در تاریکی ردیفِ کناری پنهان شده و حالا از آن‌جا بیرون می‌آید تا در کنار نرده‌های محراب به بقیه ملحق بشود. فرض کنید اسمش ویولت باشد، نه، ورونیکا، ویولت نه، بعید است روی دخترهای کاتولیکی که اصل‌ونسب ایرلندی دارند چنین اسمی گذاشته بشود، معمولاً اسم قدّیسه‌ها یا چهره‌های افسانه‌های کِلتی را روی آن‌ها می‌گذراند، امّا من از معناهای ضمنی ویولت خوشم می‌آید ـ خجالتی، پشیمان، محزون ـ دختری ریزنقش، موخرمایی، با صورت رنگ‌پریده و قشنگی که اگزما خرابش کرده، ناخن‌های جویده‌شده تا ته و زرد از نیکوتین، کت خوش‌برش سوزن‌کبریتی که بدجور چروک و کثیف شده؛ دختری که لابد با این‌همه نشانه حدس زده‌اید که کلّی مسئله دارد، کلّی گناه و خطا، کلّی مشکل و گرفتاری روحی.

دیوید لاج، تا کجا می‌توانی بروی؟ (١٩٨٠)

 

   عنوانِ تا کجا می‌توانی بروی؟ در دو حوزه مصداق دارد: یکی تضعیف‌شدنِ ایمانِ مذهبیِ سنّتی ‌با الاهیاتِ رادیکال، و دیگری تضعیفِ قرار و مدارهای ادبی با استفاده از «شکستنِ چارچوب»... اگر نویسنده‌ای در وسطِ متن تصمیمش در موردِ نامِ فلان کاراکتر عوض بشود، خیلی بی‌پرده دارد اعتراف می‌کند که کلّ داستان «ساختگی»‌ست؛ و این چیزی‌ست که خوانندگان می‌دانند، امّا معمولاً به روی خودشان نمی‌آورند؛ همان‌طور که مؤمنانِ مذهبی به شک و تردیدهای خود میدان نمی‌دهند. این هم رسم نیست که رمان‌نویسان معانیِ ضمنیِ نام‌هایی را که روی کاراکترها گذاشته‌اند توضیح بدهند: چنین القائاتی باید به‌صورتِ پیچیده و نهفته در ذهنِ خواننده عمل کنند.

  +

   مشخصاتِ کتاب از این قرار است: هنرِ داستان‌نویسی (با نمونه‌هایی از متن‌های کلاسیک و مُدرن)، نوشته‌ی دیوید لاج، ترجمه‌ی رضا رضایی، نشرِ نی، ١٣٨٨، ٨٠٠٠ تومان

  
نویسنده : مُحسنِ آزرم ; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٤ آبان ۱۳۸٩