شمال از شمالِ غربی

سینما و ادبیات ــ نوشته‌ها و ترجمه‌های نویسنده‌ی این وبلاگ را بی‌اجازه در هیچ سایت، وبلاگ و نشریه‌ای منتشر نکنید.

می‌نویسد و می‌خوانَد ـ شعری از اُنسی الحاج

 

 

 

  دستی

  دو دست

  دو دستِ کوچک

  که دست نمی‌زنند به چیزی

  غیرِ سایه

  غیرِ برف

  غیرِ آتش

 

  لبی

  دو لب

  دهانی

  که باز نمی‌کند لب

  به چیزی غیرِ عشق

 

  پیشانی‌اش

  چه کشیده است

  مثلِ سفر

 

  دو چشم

  که اسیر می‌کنند

 

  موهایی

  که صاعقه می‌زند

 

  صدایی

  چه صدایی

  مثلِ دستی

  که خواب می‌کُنَد

 

  تنی

  مثلِ هوا

  در میانه‌ی آب و آتش

  تنی

  که تن نمی‌دهد به چیزی

  غیرِ آب و آتش

 

  زنی

  چه زنی

  به‌خاطرش

  مرد تن نمی‌دهد به چیزی

  غیرِ نوشتنِ زن

  تن نمی‌دهد به چیزی

  غیرِ خواندنِ زن

  تن نمی‌دهد به چیزی

  غیرِ نشستن

  در مهتابی

  جایی از شهر بالاتر

  از حقیقت بالاتر

 

  ترجمه‌ی محسن آزرم

  بعدِ تحریر: اُنسی الحاج لبنانی‌ست؛ مسیحیِ لبنانی. متولّدِ هزارونهصد و سی‌وهفت. روزنامه‌نگار بوده و سال‌ها در الحیات و النّهار درباره‌ی ادبیات مقاله نوشته. مترجمِ نمایش‌نامه‌های ویلیام شکسپیر، اوژن یونسکو، فرناندو آرابال و اوگوست استریندبرگ به عربی بوده. یکی از مشهورترین شاعرانِ عرب است و ایده‌هایش درباره‌ی شعر همیشه جنجال به پا کرده. بیش‌ترِ شعرهایش را به انگلیسی و فرانسه ترجمه کرده‌اند.

  بعدِ بعدِتحریر: عکس، صرفاً تزئینی‌ست.

  ازنفس‌افتاده، ساخته‌ی ژان‌لوک گُدار براساسِ داستانِ فرانسوا تروفو

  
نویسنده : مُحسنِ آزرم ; ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٤ امرداد ۱۳٩٠
برچسب‌ها : شعر ، اُنسی الحاج ، ترجمه