آدمی که تنها باشد ـــ شعری از یانیس ریتسوس

 

                 

 

آدمی که تنها باشد شب در اتاقش قدم می‌زند

ناهارِ دیروز را روی چراغِ الکلی گرم می‌کند

پنجره را باز می‌کند ولی آسمان را نمی‌بیند.

 

شب به پنجره چسبیده         

ـــــ مثلِ تابلوی کهنه‌ای که گردوغبار رویش را پوشانده

تارهای عنکبوت و پشه‌های مُرده رویش مانده

تابلوی کهنه‌ای که کسی آن‌را ته انبار انداخته.               

 

ترجمه‌ی محسن آزرم

عکس‌های فیلمِ اَمِلی؛ ساخته‌ی ژان‌پی‌یر ژُنه              

/ 0 نظر / 146 بازدید