برگمان و آنتونیونی؛ همچون در یک آینه...

 

مرگِ تقریباً هم‌زمانِ «اینگمار برگمان» و «میکل‌آنجلو آنتونیونی»، معنادارتر از آن بود که گمان می‌کردیم...

 

/ 7 نظر / 16 بازدید
آيه های دلنشين

سلام دوست گلم اگر دوست داشتي جايي بود كه روزي يك آيه دلنشين برايت ميخواند ... به خانه ما بيا... خانهء خودت... با خودت و خدايت تنها باش با آيه هاي دلنشين...

هانيبال

آنتونيونی را با حرف:خبرنگار شناختم چه تهيای عجيبی را در اين فيلم ديدم. مثل يک ظرف خالی،‌البته به قسمس که نمی توانستی هر چیزی را در این خالی بودن جای دهی. تهی و در عین حال لبریز. برگمان.... کوبریک ، کیشلوفسکی،‌تارکوفسکی و... آیا اینها جایگزین و بدیلی خواهند داشت؟

آلفردو

برگمان ... آنتونیونی ... خب دیگر وقتش بود.. دو سه نفر دیگر فقط مانده اند تا گنجینه سینمای کلاسیک در آن جهان هم کامل شود... همیشه با خودم می گفتم چطور این بزرگان سینمای امروز جهان را تاب می آورند.. کدام یک از شما می تواند وجود شخصی مثل چارلی چاپلین را در زمان اکنون تصور کند ... چارلی با موبایل صحبت کند ... یا همفری بوگارت پشت کامپیوتر بنشیند ! من خیلی با فیلم های برگمان حال نمی کنم اما باز هم به نظرم او کارگردان بزرگی بود. همانقدر که از درک فرضیه نسبیت بیزارم اما باز هم انیشتین را نابغه بزرگی می دانم. یاد دوران نوجوانی بخیر... اینگمار برگمان را همیشه با اینگرید برگمن اشتباه می گرفتم ( مطمئنم که الان هم خیلی از تازه کارها نمی دانند که اینها دو نفرند ! ) .... تا چند سال فکر میکردم که این تفاوت به خاطر غلط های املایی و ترجمه ای است. ... و اما آنتونیونی بزرگ هم رفت... درست یک روز بعد از اینگمار... اگر یک کارگردان معروف دیگر هم ظرف 24 ساعت بعد می مرد تئوری من در مورد تبانی بزرگان سینما برای مرگ دسته جمعی درست از آب در می آمد...

رضا خوشنویس

خوب می‌نویسی جوان. در پناه حضرت حق مؤید باشی.

ابن محمود

اما گمان مبر که چیزی می‌داني. تو از برگمان و آنتونیونی هیچ نمی‌دانی. از سینما هیچ نمی‌دانی. از ادبیات هیچ نمی‌دانی.

مهدی

هيچوقت نتونستم با فيلمای برگمن ارتباط برقرار کنم...

ThirdMan

سینما مدرن آینه‌ی تمام و کمال روزگار خود بود. نه فقط برگمان و آنتونیونی در مقام کارگردان و نویسنده بلکه نفس فیلمسازی و حتی نحوه‌ی ظهور و بروز عوامل نیز همگی در سایه ‌ی ابهام مدرنیسم معنا و کارکرد جدیدی یافته بودند. چشمان همیشه مبهوت مونیکا ویتی و اخمان همیشه در هم لیو اولمان در فیلم‌های آنتونیونی و برگمان شاید به همین دلیل باشد.