پست های ارسال شده در مهر سال 1391

چرا این‌همه نام ـــ شعری از پابلو نرودا، ترجمه‌ی احمد میرعلایی

    دوشنبه‌ها با سه‌شنبه‌ها عجین شده‌اند و هفته‌ها با تمامیِ سال عجین شده است. زمان را با مقراضِ کهنه‌ی تو نمی‌تواند بُرید، و همه‌ی نام‌های ... ادامه مطلب
/ 0 نظر / 36 بازدید

کالسکه‌ی زرد ــ شعری از یانیس ریتسوس

    زن ایستاده پشتِ میز و با دست‌های غمگینش بُرش‌های کوچکِ لیمو را برای چای آماده می‌کند مثلِ چرخ‌های زردِ کالسکه‌ی کوچکی که برای بازیِ بچّه‌ها ... ادامه مطلب
/ 0 نظر / 44 بازدید

امروز ـــ شعری از یانیس ریتسوس

    چه روزِ آرامی                                   میز خالی‌ست                                   همه‌چیز همان است که باید باشد                              دست‌هایم را توی جیب کرده‌ام                             باید از کسی ممنون باشم؟                                           ترجمه‌ی محسن آزرم عکس، قطعاً، ... ادامه مطلب
/ 25 نظر / 112 بازدید

آخرین انسان را نمی‌توان کُشت ـــ سه بُرش از مقاله‌ای نوشته‌ی فریدون رهنما

    انگار هرچه آوارها بیش‌تر بر سرِ بشر می‌ریزد، دلش با شوری تندتر می‌زند. آتش از کناری که هیچ‌کس نمی‌شناخته سر ... ادامه مطلب
/ 0 نظر / 27 بازدید

۲۶ ژانویه‌ی ۱۹۴۹ ـــ شعری از یانیس ریتسوس

      می‌خواهم ابری را به گوزنی تشبیه کنم. ولی نمی‌توانم. دروغ‌های دوست‌داشتنی به‌مرور کم می‌شوند.   ترجمه‌ی محسن آزرم   عکس، قطعاً، تزئینی‌ست. سرنوشتِ شگفت‌انگیزِ اَملی پُلَن، ساخته‌ی ژان‌پی‌یر ژُنه  
/ 0 نظر / 23 بازدید