این نسیمِ بادِ شیراز است یا مُشکِ خُتَن...

    ... یک باغِ مصفّای پُردرختی بود توی خواب‌های ما که یک بوی خوشی از درخت‌های سربه‌فلک‌کشیده‌اش به مشام می‌رسید و یک زمینِ سرسبزی داشت که آدم هوس می‌کرد لَم بدهد روی چمن‌هاش و چشم‌ها را ببندد و بی‌خیالِ همه‌چی شود و فکر کند که توی این دنیا نیست و فکر کند آن باغِ عدنی که آدم توش قدم می‌زده همین‌جا بوده و خلاصه یک همچه باغی که برقِ آفتاب روی سبزه‌هاش دل می‌بَرَد کم از آن باغِ عدن ندارد و کی فکر می‌کرد که خیالات و خواب‌ها روزی سر درآوَرَد از واقعیت و آن باغِ مصفّای پُردرختی که توی خواب‌های ما بود و یک بوی خوشی از درخت‌های سربه‌فلک‌کشیده‌اش به مشام می‌رسید تکّه‌ای باشد از شیراز و آن بوی خوش از بهارنارنج‌های باغِ نمی‌دانم چی باشد که آدم همچه که از کنارش می‌گذرد هوش از سرش برود و فکر کند آن باغِ عدنی که آدم توش قدم می‌زده همین‌جا بوده... شیراز برای من همچه‌جایی‌ست هربار که گذرم می‌افتد و روزی و ساعتی را در خیابان‌ها و باغ‌های سبزش می‌گذرانم... این‌جوری‌ست که سفرِ شیراز، همیشه، خوش می‌گذرد وقتی دوستانی باشند «بهتر از آبِ روان». (سپاسِ بسیار از فؤاد دهقانی و علی آذری)

   یک کافه‌ی خوبِ خوش‌سلیقه‌ی دنج و درست هم «کشف» شد در این سفرِ شیراز و، قاعدتاً، سفرِ دیگری هم اگر ممکن شود، حتماً دوباره باید سری بهش زد. کافه فروغ (روبه‌روی باغِ جهان‌نما) می‌شد کافه‌ی محبوبِ من اگر خانه‌ام شیراز بود. یک شربت‌های خوش‌طعم و خوش‌بویی داشتند که آدم دل‌اش می‌خواست لیوانی از هرکدام خوش‌ گذشت هر دوباری که کافه‌نشینی مُیسّر شد. کُتلتِ تُرد و خوبی هم داشتند که شبِ آخر، قبلِ پرواز، به‌عنوانِ شام خوردیم و حقیقتاً خوش‌طعم بود. و چه انسانِ باکمالاتی‌ست این آقای شهاب مُباشری. حیف که نشد این‌دفعه درست‌وحسابی گپ بزنیم. یک مجلّه‌ی فروغ هم داشتند که سبزیِ دل‌پذیری داشت. خلاصه که دمِ بچّه‌های کافه فروغ گرم...

   مقادیری هم بستنی و فالوده‌ی اعلای شیرازی «صرف شد» که، خُب، طبیعی‌ست نظیرش را جای دیگری نمی‌شود پیدا کرد و، البته، همه‌ی این‌ها در روزهایی بود که گلودرد در اوج بود و خوردنِ فالوده و بستنی و، اساساً، هر چیزِ دیگری که «یخ» باشد، قاعدتاً، معقول و منطقی نیست. ولی چه می‌شود کرد؟

   چهارشنبه و پنج‌شنبه‌ی هفته‌‌ی پیش، حسابی خوش گذشت...

   بعدِ تحریر: بعضی چیزها شخصی‌اند؛ مثلاً لذّتی که از سفر می‌بَرَد، خاطره‌ی خوشِ قدم‌زدن در باغِ جهان‌نما، یا باغِ دل‌گُشا و قاعدتاً این‌چیزها را آدم باید جایی، گوشه‌ی ذهن‌اش، نگه دارد. امّا آدم است دیگر؛ هوش‌وحواس‌اش همیشه مثلِ سال‌های شباب نیست. پس باید این‌چیزها را جایی، مثلاً همین‌جا، نوشت تا یک‌روز و روزگاری یادش بیاید که چه‌قدر مدیون است به شیراز و چه لحظه‌های خوشی داشته در این شهر...

/ 10 نظر / 19 بازدید
علیرضا

باید امروز بودید و می دیدید... باران بهاری دل انگیزی می آمد و بر روی بهار نارنجها می نشست و بر سر ما که زیرشان مشغول کشیدن سیگار بودیم می افتاد!!!! جایتان در باغ ارم سبز بود! رسم بی عهدی ایام چو دید ابر بهار....گریه اش بر سر سمن و سنبل و نسرین آمد

فواد

مطلبت خیلی خوب بود جز اون قسمته فواد دهقانی که کاری نکردم ولی من این قسمتاشو واقعا دوس دارم:شیراز-کافه فروغ-شربت‌های خوش‌طعم و خوش‌بو-کُتلتِ تُرد و خوب-آقای شهاب مُباشری-سبزیِ دل‌پذیر-بستنی و فالوده‌ی اعلای شیرازی-باغ جهان نما-خیابان‌ها و باغ‌های سبز- علی آذری بهتر از آبِ روان-

ساره

این شیراز نیست بهشت است به سبب این نوشته.اگر همین قدرها آنچنانی گذشته باشد که عجبا.

narges

chetor bar exam nadadin?heif bood ke................

روشنک

منم شیراز رو خیلی دوست دارم .. خاطره های خوبی از این شهر دارم یه جورایی .. دلم خواست !.. اردیبهشت راستی فصل شیرازه .. یادم انداختین !.. : ) ..

hamed

همیشه برام سوال بوده که چرا تفریحات ما پیوند ناگسستنی‌ای با شکم و خوردن داره؟ مطلب شما رو که خوندم سوال‌م تجدید و تشدید شد!

مه سا

کاش چندتا عکس هم میزاشتی، تکمیل می شد. دلم تنگ شد اگر دوست داشتی به آلبوم ها عکس من از شیراز تو گوگل پیکاسا نظری کن http://picasaweb.google.com/mahsa.zarrin

narges

emtehane kanoon vokala=bar exam

سپیده

خواندمتان... و، گ‎ریستم... زیاد... و بلند بلند... من اهل شیرازم و سه ساااااااال هست که دورم، محرووومم از باهار شیراز... از آن باغها که نام بردی هزاران هزار خاطره دارم، یک از یک عاشقانه تر و شاعرانه تر و زیباتر... دلم ریخت و،قتی رسیدم به باغ دلگ‎شا... صدای گ‎ریه ام همه ی آفیس را پ‎ر کرد... امان از دوری و دیار غربت... خو،ش به حال و سعادتتان که باهار شیراز را امسال دیدید.... آه ه ه ه ه ه ه............ شاد باشید.....

رها

چه خوب از خواندن يادداشتتون لذت بردم و دلم هواي كافه فروغ را كرد، كلا همه چيز شعر، سه تار، رنگ و قلم مو و.... منو ميكشونه كافه فروغ، حتما امروز يا فردا ميرم ايندفعه به بهانه يادداشت شما :) و جاتون را سبز ميكنم